[0 تا 100] انواع آتل دست و پا | راهنمای کامل انواع آتل بندی

انواع آتل دست و پا و مدل های مختلف آتل بندی

فهرست مطالب

محل استفاده	انواع رایج آتل	نکته مهم
انگشت دست	آتل انگشتی، آتل مالت، گاتر	مدل باید متناسب با نوع آسیب انتخاب شود
شست دست	Thumb Spica	برای همه دردهای شست مناسب نیست
مچ دست	آتل ولار، آتل مچ آماده	زاویه مچ اهمیت زیادی دارد
ساعد و آرنج	آتل بلند دست، Sugar Tong	معمولاً نیازمند ارزیابی پزشک است
مچ پا	آتل کوتاه پا، آتل رکابی	در شکستگی یا آسیب شدید باید پزشک نوع آتل را تعیین کند
ساق و پا	فوت واکر، آتل بادی	سایز و ارتفاع بوت اهمیت دارد
زانو و ساق	آتل بلند پا	استفاده خودسرانه توصیه نمی شود

اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، آتل وسیله ای برای ثابت یا محدود کردن حرکت قسمت آسیب دیده بدن است. با این حال، همه آتل ها شبیه هم نیستند و انتخاب مدل اشتباه می تواند به جای کمک، باعث فشار، ناراحتی یا محدودیت نامناسب حرکت شود.

به همین دلیل هنگام بررسی انواع آتل دست یا انواع آتل پا فقط نباید به ظاهر محصول توجه کرد. محل آسیب، تشخیص پزشک، میزان تورم، نیاز به تنظیم زاویه و حتی سایز دست یا پا در انتخاب نقش دارند.

مراکز پزشکی از آتل ها برای حمایت از آسیب هایی مانند برخی شکستگی ها، پیچ خوردگی ها، آسیب رباط و تاندون و همچنین در دوره پس از بعضی جراحی ها استفاده می کنند. نوع آتل و مدت استفاده باید متناسب با شرایط هر فرد تعیین شود.

انواع آتل دست و پا در یک نگاه

انواع آتل را می توان از چند جهت دسته بندی کرد. گاهی منظور از نوع آتل، محل استفاده آن است؛ مثلاً آتل انگشت، مچ دست یا مچ پا. گاهی هم منظور جنس و عملکرد آتل است؛ مانند آتل سخت، نرم، بادی، ثابت یا متحرک.

به همین خاطر زمانی که درباره انواع آتل بندی صحبت می کنیم، بهتر است سه موضوع را از هم جدا کنیم:

آتل برای کدام قسمت بدن استفاده می شود؟
آتل از چه ساختاری ساخته شده است؟
قرار است عضو را کاملاً ثابت کند یا اجازه مقدار مشخصی حرکت را بدهد؟

همین سه سؤال بخش بزرگی از تفاوت میان مدل های مختلف را مشخص می کند.

آتل چیست و چه کاربردی دارد؟

آتل یا Splint وسیله ای است که یک عضو بدن را در وضعیت مشخص نگه می دارد یا دامنه حرکت آن را محدود می کند.

برای تعریف دقیق تر، راهنمای Cleveland Clinic درباره آتل توضیح می دهد که آتل برای تثبیت و نگه داشتن بخش آسیب دیده بدن در یک وضعیت مشخص به کار می رود.

“A splint is a medical device that stabilizes a part of your body and holds it in place.”

ترجمه:
آتل یک وسیله پزشکی است که بخشی از بدن را تثبیت می کند و آن را در جای خود نگه می دارد.

Cleveland Clinic

این بی حرکتی می تواند چند هدف داشته باشد:

جلوگیری از حرکت اضافی قسمت آسیب دیده
حمایت از استخوان، مفصل یا بافت نرم
کاهش فشار واردشده به محل آسیب
محافظت از عضو در دوره بهبود
حفظ وضعیت توصیه شده پس از برخی جراحی ها

آتل ممکن است آماده و قابل خرید باشد یا توسط پزشک و کادر درمان متناسب با اندام بیمار ساخته شود.

بعضی از مدل های آماده با بندهای قابل تنظیم بسته می شوند. این ویژگی باعث می شود تنظیم آن ها در شرایطی که عضو تورم دارد ساده تر از یک گچ کاملاً بسته باشد.

تفاوت آتل و گچ چیست؟

این دو وسیله هر دو برای محدود کردن حرکت استفاده می شوند، اما دقیقاً یکسان نیستند.

ویژگی	آتل	گچ
پوشش دور اندام	معمولاً کامل نیست	معمولاً دور اندام را کامل می گیرد
امکان تنظیم	در بسیاری از مدل ها وجود دارد	محدودتر است
تطبیق با تورم اولیه	معمولاً بهتر	نیازمند مراقبت بیشتر است
امکان باز کردن	بعضی مدل ها قابل باز شدن هستند	معمولاً توسط بیمار باز نمی شود
میزان حمایت	بسته به مدل متفاوت است	معمولاً تثبیت بیشتری ایجاد می کند
انتخاب روش	براساس نوع آسیب	براساس نوع آسیب

در بسیاری از آسیب های تازه که هنوز احتمال افزایش تورم وجود دارد، پزشک ممکن است ابتدا از آتل استفاده کند و بعد از کاهش تورم درباره ادامه درمان، گچ یا روش دیگر تصمیم بگیرد. آتل نسبت به گچ کامل فضای بیشتری برای تورم ایجاد می کند.

یکی از دلایل مهم استفاده از آتل در برخی آسیب های تازه، امکان سازگاری بهتر آن با تورم است.
طبق راهنمای AAOS درباره مراقبت از آتل و گچ ، آتل ها در مقایسه با گچ بسته معمولاً راحت تر با تغییرات تورم تنظیم می شوند؛ البته انتخاب روش تثبیت باید توسط پزشک انجام شود.

“Splints, otherwise known as half-casts, provide less support than casts. However, splints can be adjusted to accommodate swelling from injuries easier than enclosed casts.”

ترجمه:
آتل ها که گاهی نیم گچ هم نامیده می شوند، حمایت کمتری از گچ دارند؛ اما برای سازگاری با تورم ناشی از آسیب، آسان تر قابل تنظیم اند.

American Academy of Orthopaedic Surgeons (AAOS) — OrthoInfo

پس نمی توان گفت آتل همیشه بهتر از گچ است یا برعکس. انتخاب بین این دو به نوع شکستگی یا آسیب و نظر پزشک بستگی دارد.

اگر انتخاب بین این دو روش برایتان سؤال است، مقایسه کامل گچ گرفتن و آتل دست و پا تفاوت این دو روش را از نظر کاربرد و شرایط استفاده با جزئیات بیشتری بررسی می کند.

انواع آتل بندی از نظر ساختار و عملکرد

آتل سخت

آتل سخت معمولاً دارای بخشی از جنس فلز، پلاستیک، فایبرگلاس یا مواد سفت دیگر است.

وظیفه اصلی آن ایجاد یک تکیه گاه محکم برای محدود کردن حرکت عضو است. بسیاری از آتل های آماده دست و پا در همین گروه قرار می گیرند.

آتل نرم

در این مدل، هدف بیشتر حمایت و محدود کردن نسبی حرکت است و ساختار آن مانند یک آتل فلزی کاملاً سخت نیست.

نوع و میزان حمایت آتل های نرم بسیار متفاوت است؛ بنابراین نباید هر ساپورت پارچه ای را جایگزین آتل تجویزشده توسط پزشک دانست.

آتل بادی

آتل بادی با استفاده از بخش های قابل باد شدن می تواند اطراف عضو حمایت ایجاد کند.

امروزه این ایده در برخی محصولات تخصصی تر مانند فوت واکرهای بادی نیز دیده می شود. سیستم بادی می تواند به بهتر قرار گرفتن لایه داخلی اطراف پا کمک کند، اما مقدار باد و نحوه استفاده باید مطابق دستور همان محصول باشد.

آتل ثابت یا Static Splint

این نوع آتل برای نگه داشتن عضو در یک وضعیت مشخص طراحی می شود و حرکت ناحیه موردنظر را تا حد زیادی محدود می کند.

آتل های ثابت در بسیاری از آسیب های ارتوپدی کاربرد دارند.

آتل دینامیک یا Dynamic Splint

آتل دینامیک برخلاف مدل ثابت، اجازه مقدار کنترل شده ای از حرکت را می دهد.

این مدل ها معمولاً برای شرایط تخصصی تر و برنامه های درمانی یا توانبخشی مشخص استفاده می شوند و بهتر است تنظیم آن ها زیر نظر پزشک یا درمانگر انجام شود.

آتل قابل تنظیم یا مدرج

بعضی آتل ها دارای مفصل یا درجه بندی هستند و می توان دامنه حرکت را براساس برنامه درمانی تنظیم کرد.

فوت واکر مدرج نمونه ای از محصولاتی است که ممکن است چنین قابلیتی داشته باشد.

انواع آتل دست

وقتی درباره انواع آتل دست صحبت می کنیم، از نوک انگشتان تا ساعد و آرنج با چند گروه کاملاً متفاوت روبه رو هستیم.

نوع آتل باید دقیقاً براساس محل آسیب انتخاب شود.

آتل انگشت

آتل انگشت یکی از کوچک ترین انواع آتل است و برای محدود کردن حرکت یک یا چند انگشت استفاده می شود.

مدل های مختلفی از آتل انگشت وجود دارد، از جمله:

آتل آلومینیومی انگشت
آتل فومی انگشت
آتل مالت یا Mallet Finger
آتل گاتر
آتل دو انگشتی یا Buddy Splint
مدل های پلاستیکی آماده

برای مثال در آسیب Mallet Finger معمولاً هدف این است که انتهای انگشت در وضعیت مشخصی نگه داشته شود؛ بنابراین یک آتل معمولی انگشت الزاماً جایگزین آتل مخصوص این آسیب نیست.

Cleveland Clinic نیز از مدل هایی مانند gutter، Stack، dynamic و buddy splint به عنوان نمونه های رایج آتل انگشت نام می برد.

برای مقایسه مدل های فروشگاهی این گروه می توانید انواع آتل انگشت موجود در بوژان طب را از نظر طراحی و مشخصات بررسی کنید.

آتل شست دست

یکی از شناخته شده ترین مدل ها Thumb Spica است.

این آتل علاوه بر شست، بخشی از مچ دست را نیز حمایت می کند و برای برخی آسیب های شست و ناحیه اطراف آن کاربرد دارد.

این نکته مهم است که درد شست علت های مختلفی دارد؛ بنابراین صرفاً به دلیل درد نباید خودسرانه مدت طولانی از یک آتل ثابت استفاده کرد.

آتل مچ دست

آتل مچ برای نگه داشتن مچ در وضعیت مشخص و محدود کردن خم و راست شدن آن استفاده می شود.

در بازار مدل های مختلفی با بخش پلاستیکی یا فلزی وجود دارند. بعضی مدل ها فقط مچ را پوشش می دهند و بعضی دیگر بخشی از کف دست و ساعد را نیز دربر می گیرند.

در زمان خرید به راست یا چپ بودن محصول، سایز، محل نوارهای نگهدارنده و نوع قطعه سخت داخلی توجه کنید.

آتل گاتر اولنار

Ulnar Gutter معمولاً قسمت داخلی ساعد و سمت انگشت کوچک و انگشت حلقه را حمایت می کند.

کاربرد این نوع آتل تخصصی است و انتخاب آن باید متناسب با محل دقیق آسیب انجام شود.

آتل گاتر رادیال

Radial Gutter بیشتر سمت شست، انگشت اشاره و بخش رادیال دست را دربر می گیرد.

این مدل نیز از آتل هایی نیست که صرفاً براساس احساس درد انتخاب شود.

آتل ساعد و آرنج

برای بعضی آسیب های ساعد یا آرنج به آتلی نیاز است که محدوده بزرگ تری از دست را بی حرکت کند.

آتل Long Arm و بعضی انواع Sugar Tong در این گروه قرار می گیرند.

هرچه آتل بخش بزرگ تری از اندام را درگیر کند، اهمیت تشخیص صحیح، زاویه قرارگیری و کنترل گردش خون بیشتر می شود.

انواع آتل پا

انواع آتل پا از آتل های ساده مچ تا بوت های بلند و فوت واکرهای پیشرفته متفاوت هستند.

اگر نوع آتل موردنیاز توسط پزشک مشخص شده است، در صفحه خرید آتل پا و فوت واکر می توانید مدل های موجود را از نظر سایز، بادی یا مدرج بودن و مشخصات محصول مقایسه کنید.

آتل کوتاه پا

Short Leg Splint معمولاً از قسمت زیر زانو تا پایین پا را حمایت می کند.

بسته به نوع آسیب، مدل و وضعیت قرارگیری آن متفاوت است و ممکن است برای محدود کردن حرکت مچ پا یا حمایت از بخش هایی از پا استفاده شود.

آتل خلفی مچ پا

Posterior Ankle Splint از پشت ساق و کف پا حمایت می کند و می تواند حرکت مچ را محدود کند.

این نوع بیشتر یک اصطلاح پزشکی برای روش آتل گیری است و نباید آن را با هر نوع مچ بند طبی موجود در بازار یکسان دانست.

آتل رکابی یا Stirrup

این آتل از دو سمت مچ حمایت ایجاد می کند و برای کنترل بعضی حرکات جانبی طراحی شده است.

گاهی در آسیب های مچ پا از آن استفاده می شود، اما پزشک براساس نوع آسیب مشخص می کند که آتل رکابی، آتل خلفی، بوت یا روش دیگری مناسب تر است.

فوت واکر ثابت

فوت واکر یا Walking Boot یکی از رایج ترین محصولات مورد استفاده برای حمایت از پا و مچ است.

در مدل ثابت، مفصل مکانیکی قابل تنظیم برای تعیین دامنه حرکت وجود ندارد و ساختار بوت وظیفه حمایت و محدود کردن حرکت را برعهده می گیرد.

این محصولات ممکن است در ارتفاع های مختلف تولید شوند.

فوت واکر مدرج

در فوت واکر مدرج امکان تنظیم محدوده حرکتی مفصل وجود دارد.

این قابلیت زمانی اهمیت پیدا می کند که پزشک بخواهد در مراحل مختلف درمان، مقدار مشخصی حرکت برای مچ پا در نظر گرفته شود.

وجود درجه تنظیم به این معنی نیست که کاربر باید زاویه را شخصاً تغییر دهد؛ تنظیم باید مطابق برنامه درمانی انجام شود.

نمونه این محصول، آتل پا مدرج و بادشونده ارتولایف OrthoLife OL-WK003 است که امکان تنظیم زاویه و سیستم بادی دارد؛ تنظیم دامنه حرکت باید مطابق توصیه درمانی انجام شود.

آتل پا بادی

برخی فوت واکرها در بخش داخلی دارای سیستم بادی هستند.

یکی از مدل های آن، آتل پا بادشونده ارتولایف مدل OL-WK005 است. این محصول دارای سیستم بادی و سایزبندی مختلف است و مشخصات کامل آن در صفحه محصول درج شده است.

هنگام مقایسه آتل بادی با مدل ساده فقط نباید به وجود پمپ هوا توجه کرد. ارتفاع بوت، کفی، سایز، نوع نگهدارنده ها و توصیه پزشک نیز اهمیت دارند.

آتل بلند پا

Long Leg Splint بخش بیشتری از پا و معمولاً زانو را نیز در محدوده بی حرکتی قرار می دهد.

استفاده از این نوع آتل معمولاً مربوط به آسیب هایی است که نیاز به ارزیابی و درمان حرفه ای دارند و گزینه مناسبی برای خرید و استفاده خودسرانه نیست.

کدام آتل برای کدام آسیب مناسب تر است؟

پاسخ کوتاه این است: نوع آسیب تعیین کننده نوع آتل است، نه فقط محل درد.

دو نفر ممکن است هر دو درد مچ پا داشته باشند، اما یکی دچار پیچ خوردگی خفیف و دیگری دچار شکستگی شده باشد. طبیعی است که انتخاب وسیله برای این دو نفر یکسان نباشد.

شرایط احتمالی	نوع آتلی که ممکن است بررسی شود	تصمیم نهایی
آسیب انتهای انگشت	آتل مالت یا انگشتی	پزشک
آسیب شست	Thumb Spica	پزشک
آسیب مچ دست	آتل مچ یا Volar	پزشک
آسیب سمت انگشت کوچک دست	Ulnar Gutter	پزشک
پیچ خوردگی یا آسیب مچ پا	آتل مچ، رکابی یا بوت	پزشک
نیاز به حمایت بیشتر پا	فوت واکر	پزشک
نیاز به کنترل دامنه حرکت	فوت واکر مدرج	پزشک
شکستگی شدید یا تغییر شکل واضح	ارزیابی اورژانسی	بدون خوددرمانی

بنابراین اگر هدف شما خرید آتل است، بهتر است ابتدا نام دقیق وسیله ای را که پزشک توصیه کرده مشخص کنید و بعد میان برندها، سایزها و امکانات مختلف مقایسه انجام دهید.

اصول مهم آتل بندی در زمان آسیب

در یک شکستگی یا آسیب شدید، هدف کمک های اولیه این نیست که فرد غیرمتخصص استخوان را جا بیندازد.

اگر اندام تغییر شکل واضح دارد، استخوان از پوست خارج شده، خونریزی شدید وجود دارد، انتهای انگشتان دست یا پا بی حس یا تغییررنگ داده اند یا آسیب ناشی از ضربه شدید است، باید ارزیابی پزشکی سریع انجام شود.

در شکستگی های مشکوک یا واضح، هدف کمک اولیه جلوگیری از حرکت اضافه و رساندن فرد به ارزیابی پزشکی است؛ نه جا انداختن استخوان توسط فرد غیرمتخصص. راهنمای کمک های اولیه شکستگی Mayo Clinic نیز بر خودداری از تلاش برای هم راستا کردن استخوان شکسته تأکید می کند.

“Don’t try to realign the bone or push a bone that’s sticking out back in.”

ترجمه:
تلاش نکنید استخوان را دوباره هم راستا کنید یا استخوانی را که از پوست بیرون زده به داخل فشار دهید.

Mayo Clinic

اگر آتل موقت توسط فرد آموزش دیده استفاده می شود، عضو باید بدون وارد کردن فشار اضافه حمایت شود و آتل نباید آن قدر محکم بسته شود که گردش خون مختل شود.

برای آشنایی مرحله به مرحله با اصول بستن آتل و بانداژ، می توانید آموزش کامل آتل بندی دست و پا و بانداژ را نیز در مجله بوژان طب مطالعه کنید.

از کجا بفهمیم آتل بیش از حد سفت است؟

یکی از مهم ترین موارد هنگام استفاده از آتل، توجه به انگشتان دست یا پا و وضعیت عضو است.

موارد زیر می توانند علامت هشدار باشند:

افزایش واضح درد
احساس فشار شدید داخل آتل
بی حسی
گزگز
سوزش غیرعادی
افزایش قابل توجه تورم
تغییر رنگ انگشتان
ناتوانی جدید در حرکت دادن انگشتان آزاد
ایجاد زخم یا فشار شدید روی پوست

AAOS افزایش درد، احساس تنگی، بی حسی و گزگز و از دست رفتن حرکت فعال انگشتان دست یا پا را از علائمی می داند که نیاز به ارزیابی پزشکی دارند.

اگر آتل باعث چنین علائمی شده است، نباید مشکل را صرفاً تحمل کرد.

هنگام خرید آتل دست و پا به چه نکاتی توجه کنیم؟

اگر پزشک استفاده از آتل آماده را توصیه کرده، مرحله بعد انتخاب مدل مناسب است.

نوع آتل را دقیق مشخص کنید

«آتل پا» یا «آتل دست» نام بسیار کلی است.

مثلاً فوت واکر ثابت با فوت واکر مدرج، آتل انگشت با Thumb Spica و آتل مچ با آتل ساعد یک محصول نیستند.

قبل از خرید نام دقیق محصول را بررسی کنید.

سایز را حدس نزنید

یکی از مهم ترین نکات خرید انواع آتل پا انتخاب سایز صحیح است.

بوت نباید آن قدر بزرگ باشد که پا داخل آن حرکت زیادی داشته باشد و نباید آن قدر تنگ باشد که فشار آزاردهنده ایجاد کند.

در دسته آتل پا بوژان طب نیز مدل ها ممکن است با سایزبندی هایی مانند S، M و L عرضه شوند و توصیه شده جدول سایزبندی همان محصول پیش از سفارش بررسی شود.

برای آتل دست نیز اندازه دور مچ، طول دست یا سایر معیارهای درج شده توسط سازنده را ملاک قرار دهید.

راست و چپ بودن محصول را بررسی کنید

بعضی آتل ها یونی سایز یا قابل استفاده برای هر دو سمت هستند، اما بعضی مدل ها نسخه دست راست و چپ دارند.

این مورد را حتماً در مشخصات محصول ببینید.

ثابت یا مدرج بودن را بررسی کنید

اگر پزشک فوت واکر مدرج تجویز کرده است، خرید یک مدل ثابت صرفاً به دلیل قیمت کمتر ممکن است انتخاب مناسبی نباشد.

برعکس، اگر نیازی به سیستم تنظیم زاویه وجود ندارد، خرید مدل پیچیده تر لزوماً مزیت درمانی ایجاد نمی کند.

بادی بودن را با «بهتر بودن» یکی ندانید

سیستم بادی یک ویژگی طراحی است، نه تضمین اینکه آن محصول برای همه آسیب ها بهتر است.

مدل مناسب باید براساس نوع آسیب و نیاز درمانی انتخاب شود.

قابلیت شست و شو و جنس لایه داخلی را ببینید

در محصولاتی که قرار است مدت بیشتری استفاده شوند، جنس پد داخلی، امکان جدا کردن آن، تهویه و روش تمیز کردن اهمیت زیادی پیدا می کند.

دستور پزشک را بر قیمت مقدم بدانید

دو آتل با قیمت متفاوت ممکن است اصلاً کاربرد یکسانی نداشته باشند.

ابتدا گروه درست محصول را مشخص کنید و بعد قیمت برندها و مدل های همان گروه را مقایسه کنید.

خرید انواع آتل دست و پا از بوژان طب

اگر نوع آتل موردنیاز شما توسط پزشک مشخص شده، می توانید مدل های موجود را از نظر سایز، طراحی، بادی یا ساده بودن و امکانات تنظیم با یکدیگر مقایسه کنید.

در بخش تجهیزات ارتوپدی و توانبخشی بوژان طب، دسته های جداگانه ای برای خرید آتل انگشت و خرید آتل پا در نظر گرفته شده است و دسته آتل پا شامل فوت واکرها و مدل های مختلف این گروه می شود.

برای خرید، این ترتیب ساده تر است:

ابتدا نسخه یا توصیه پزشک را بررسی کنید.

بعد نوع آتل را مشخص کنید.

جدول سایزبندی همان مدل را ببینید.

امکاناتی مانند بادی بودن، ثابت یا مدرج بودن و ارتفاع محصول را مقایسه کنید.

در نهایت قیمت و موجودی روز محصول را بررسی کنید.

اگر بین دو سایز یا دو مدل مردد هستید، قبل از خرید مشخصات محصول را با اندازه دست یا پای خود تطبیق دهید.

مراقبت از آتل چگونه است؟

حتی بهترین آتل هم اگر درست استفاده نشود می تواند آزاردهنده باشد.

آتل را مطابق مدت و برنامه ای که پزشک تعیین کرده استفاده کنید و خودسرانه مدت استفاده را کوتاه یا طولانی نکنید.

تا زمانی که سازنده یا پزشک اجازه نداده، آتل یا بخش هایی از آن را خیس نکنید.

داخل آتل جسم خارجی وارد نکنید و برای رفع خارش از وسایل نوک تیز استفاده نکنید.

پوست اطراف آتل را مرتب بررسی کنید.

اگر پد داخلی قابل شست وشو است، دقیقاً مطابق دستور سازنده آن را تمیز کنید.

بندها را به اندازه ای ببندید که عضو پایدار باشد، نه آن قدر محکم که بی حسی یا تغییر رنگ ایجاد شود.

در صورت افزایش درد، تورم، بی حسی یا مشکل جدید حتماً با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید.

برای جزئیات بیشتر درباره خشک نگه داشتن آتل، کنترل پوست و علائم هشدار، راهنمای مراقبت از آتل و گچ در بوژان طب می تواند مکمل این بخش باشد.

جمع بندی

انواع آتل فقط به آتل دست و آتل پا محدود نمی شوند. هر کدام از این گروه ها شامل مدل های مختلفی مانند آتل انگشت، Thumb Spica، آتل مچ، آتل گاتر، آتل کوتاه پا، فوت واکر ثابت، فوت واکر مدرج و آتل بادی هستند.

مهم ترین نکته این است که آتل را براساس تشخیص و نوع آسیب انتخاب کنید، نه صرفاً براساس ظاهر، قیمت یا تجربه فرد دیگری.

اگر پزشک نوع آتل موردنیاز شما را مشخص کرده است، می توانید مدل های آتل انگشت و مدل های آتل پا و فوت واکر را در بوژان طب بررسی و مشخصات گزینه های موجود را با یکدیگر مقایسه کنید.

سوالات متداول

آتل چیست؟

آتل وسیله ای برای ثابت نگه داشتن یا محدود کردن حرکت قسمت آسیب دیده بدن است. بسته به نوع آسیب، آتل می تواند برای انگشت، دست، مچ، ساعد، پا یا مچ پا استفاده شود.

انواع آتل دست کدام اند؟

انواع آتل دست شامل آتل انگشت، آتل مالت، آتل شست یا Thumb Spica، آتل مچ دست، Ulnar Gutter، Radial Gutter و آتل های بلندتر ساعد و آرنج است. نوع مناسب باید با توجه به محل و نوع آسیب انتخاب شود.

انواع آتل پا کدام اند؟

از انواع آتل پا می توان به آتل کوتاه پا، آتل خلفی مچ، آتل رکابی، فوت واکر ثابت، فوت واکر مدرج، مدل های بادی و آتل بلند پا اشاره کرد.

آتل بهتر است یا گچ؟

هیچ کدام در همه شرایط بهتر نیستند. آتل معمولاً امکان بیشتری برای تطبیق با تورم دارد و بعضی مدل های آن قابل تنظیم یا باز شدن هستند، در حالی که گچ حمایت محیطی بیشتری ایجاد می کند. انتخاب بین آن ها به نوع آسیب و نظر پزشک بستگی دارد.

برای شکستگی می توان خودمان آتل ببندیم؟

در شکستگی های شدید، تغییر شکل واضح، شکستگی باز یا آسیب همراه با بی حسی و تغییر رنگ، باید سریعاً ارزیابی پزشکی انجام شود. جا انداختن استخوان یا آتل بندی تخصصی توسط فرد آموزش ندیده می تواند وضعیت را بدتر کند.

از کجا بفهمیم آتل بیش از حد سفت بسته شده است؟

افزایش درد، گزگز، بی حسی، سوزش، تورم بیشتر یا تغییر رنگ انگشتان می تواند نشانه فشار بیش از حد باشد. در این شرایط باید وضعیت توسط پزشک بررسی شود.

برای خرید آتل پا چه سایزی مناسب است؟

سایزبندی میان برندها یکسان نیست. اندازه گیری باید طبق جدول همان محصول انجام شود. فوت واکر نباید آن قدر آزاد باشد که پا داخل آن جابه جا شود یا آن قدر تنگ باشد که فشار و بی حسی ایجاد کند.